Vreugde = Laat je bevrijden door God

Je kunt in God geloven, en toch met een donker gezicht door het leven gaan. Misschien zijn er te veel dingen misgegaan in je leven, of ben je van karakter nogal zwaarmoedig. Hoe dan ook, de blijdschap van het geloof is voor jou theorie. Tegelijk weet je dat vreugde een belangrijk woord is in de Bijbel. Niet maar als een vluchtige emotie, zo af en toe, maar als iets dat dieper gaat en er altijd zou moeten zijn. 

Staat er niet: "Verblijdt u in de Here te allen tijde"? Ik denk dat de weg naar echte vreugde begint met eerlijk worden. Echte vreugde heeft niets te maken met een geforceerde glimlach en opgeklopte positiviteit. Als Paulus zegt: "Weest altijd blij", dan klinkt daarin door dat je juist mét je verdriet, je pijnlijke herinneringen, je moeilijke karakter en zware omstandigheden op zoek mag gaan naar een vreugde die er ondanks dat alles tóch is. Niet als een doekje voor het bloeden, maar als een diepe gloed van geluk die je je niet laat afpakken door al die dingen die het leven somber en zwaar maken. 

Voor mij is het heel belangrijk geweest dat ik in donkere perioden heel hardnekkig bleef geloven dat zo’n geluk toch bestaat. Dat die vreugde waar de Bijbel het over heeft niet iets zweverigs is, los van de werkelijkheid, maar een hele concrete en ervaarbare levensvreugde. 

Want zolang het geloof een hokje apart is, blijft geloofsvreugde iets waarmee je jezelf overschreeuwt terwijl je ondertussen ongelukkig in het leven staat. Dat dubbele kan niet de bedoeling zijn. Laten we daar geen genoegen mee nemen.

Jan Jaap