Komende donderdag is het Hemelvaartsdag. Van alle feesten vind ik dat altijd de meest ingewikkelde. Want wat vier je nu precies – en hoe vier je het? Met Kerst, Goede Vrijdag en Pasen is het duidelijk: de geboorte, het lijden en sterven en de opstanding van Jezus. Maar Hemelvaart? Ja, Jezus gaat terug naar de hemel, maar wat betekent dat voor jou en mij?
Er zijn twee dingen die me opvallen in het stuk over Jezus’ Hemelvaart zoals beschreven in Handelingen 1. Jezus draagt zijn discipelen op om in Jeruzalem te blijven en te wachten tot de belofte van de Vader in vervulling gaat. Daarmee doelt Hij op het zenden van de Trooster, de Heilige Geest. Daaruit spreekt een duidelijke opdracht: ga niks op eigen houtje ondernemen of doen uit eigen kracht, maar wacht op Mij - tot je Mijn Geest ontvangen hebt.
Het tweede is dat nadat Jezus is opgestegen naar de hemel, de discipelen aangesproken worden door twee mannen. Die vragen waarom ze nog steeds naar de hemel staren. Het doet denken aan de twee mannen die bij het graf van Jezus vragen wat ze komen doen en wie ze zoeken. Zie je het dan niet? Jezus is niet hier, Hij is opgestaan! Hij heeft de dood verslagen! Nu, met Zijn hemelvaart, zeggen ze eigenlijk opnieuw: zie je het dan niet? Hij is niet hier! Hij is overal!
Nadat Hij de dood heeft verslagen, heeft Hij de fysieke beperking opgeheven – tot Zijn hemelvaart was Jezus’ aanwezigheid immers beperkt tot waar Hij fysiek verbleef. Maar nu, nu strekt Zijn macht zich uit over de hele aarde. Dat is wat je mag vieren met Hemelvaart. Dat Jezus overal is. Op welke plek je ook bent. En ook: in welke omstandigheden je je ook bevindt. Hij is erbij. En je mag Hem verwachten, op elk gebied van je leven.
Jezus’ afscheid was het startpunt van Gods Koninkrijk. Dat mag in jou, en door jou heen groeien. Eerst in elke uithoek van je eigen leven, en daarna… de einden van je straat, je dorp of stad, en nog verder. Wil je meehelpen aan het bouwen van Zijn koninkrijk?
Martijn