Vervolging hoe ga je er mee om?

Laat wie achter Mij wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen (Markus 8 : 34).

Hoe moet je niet omgaan met vervolging? En hoe wel? Ieder mens reageert anders op gebeurtenissen, zo ook op christenvervolging. Een bekende professor (Kuzmic) heeft uitgewerkt hoe we niet zouden moeten reageren:

Niet: vluchten. Vluchten voor vervolging en tegenstand is een reactie die we vaak tegenkomen. Het kan betekenen dat ik mij als christen terugtrekt uit de maatschappij. De kerk wordt naar binnen gericht en verliest haar ‘zout-functie’. Het kan ook betekenen dat de kerk wegvlucht uit een land, waardoor het christelijke getuigenis verdwijnt.

Niet: vechten. Een andere verkeerde reactie op vervolging is volgens Kuzmic ‘terugvechten’. Dit gebeurt wanneer ik als christen in opstand kom tegen het onrecht dat mij overkomt en dit mijn belangrijkste taak wordt. Wanneer dit gebeurt, verlies ik de kern van het christelijke getuigenis waarin vergeving en liefde een hoofdrol hebben. Onze roeping is om juist het lijden te verdragen, zoals Petrus schrijft in zijn eerste brief.

Niet: aanpassen. Een derde niet-Bijbelse reactie is die van aanpassing. Volgens Kuzmic leidt aanpassing altijd tot compromis wat betreft de boodschap van de kerk.

Wel. Wat is de juiste reactie op vervolging? Dat is een leven waarin ik het Woord van God gehoorzaam en niet leef naar de omstandigheden: de theologie van het kruis. Een leven waar ik Jezus (na)volg. Hij, Jezus, ging een weg van lijden.

Hoe ziet de theologie van het kruis er uit in de praktijk? Dat doe je bijvoorbeeld door het lijden dat je overkomt geduldig te dragen, terwijl je goed doet (1 Petrus 3 en 4). Of door niet je eigen veiligheid of wensen voorop te stellen en vervolging te ontvluchten (of vermijden) maar God te volgen en dicht bij Hem te blijven.

Mijn gebed: Heer help mij U te blijven volgen.

Jan Jaap